തുടര്‍ന്നു നടന്ന ഒരു തെരഞ്ഞെടുപ്പ് പോലും സ്വതന്ത്രവും നീതിയുക്തവുമാണെന്ന് പ്രതിപക്ഷ പാര്‍ട്ടികളോ പാശ്ചാത്യ രാജ്യങ്ങളോ അംഗീകരിച്ചിട്ടില്ല. യഥാര്‍ഥത്തില്‍ അദ്ദേഹത്തെ താഴെയിറക്കാനുള്ള ഏറ്റവും നല്ല അവസരം 1996ലായിരുന്നു എന്നാണ് 2010ല്‍ എതിര്‍സ്ഥാനാര്‍ഥിയായിരുന്ന അലേസ് മിഖേലോവിച്ച് അഭിപ്രായപ്പെടുന്നത്. അന്ന് പാര്‍ലമെന്റുമായും സുപ്രീം കൗണ്‍സിലുമായും ഒരേസമയം കൊമ്പുകോര്‍ത്ത ലുകാഷെങ്കോ ഇംപീച്ച്മെന്റ് ഭീഷണി വരെ നേരിട്ടു.
1991ല്‍ സോവ്യറ്റ് യൂണിയനില്‍ നിന്നു വേര്‍പെട്ട രാജ്യം ലുകാഷെങ്കോയുടെ ഭരണകാലത്ത് പല കാര്യങ്ങളിലും സോവ്യറ്റ് യുഗത്തിലേക്കു മടങ്ങിപ്പോകുകയാണ് ചെയ്തത്. രാജ്യത്തിന്റെ പതാകയില്‍ വരെ ഈ രീതിയില്‍ മാറ്റം വന്നു. ഇതിനിടെ പ്രസിഡന്‍ഷ്യല്‍ കാലാവധി രണ്ടു വര്‍ഷം കൂടി നീട്ടിയ ലുകാഷെങ്കോ പാര്‍ലമെന്റ് പിരിച്ചുവിടുകയും ചെയ്തു.
തൊണ്ണൂറുകളുടെ അവസാനത്തോടെ ലുകാഷെങ്കോയുടെ പ്രമുഖരായ രാഷ്ട്രീയ എതിരാളികള്‍ ദുരൂഹ സാഹചര്യത്തില്‍ അപ്രത്യക്ഷരാകാന്‍ തുടങ്ങി. മുന്‍ ആഭ്യന്തര മന്ത്രി യൂറി സഖാറെങ്ക, തെരഞ്ഞെടുപ്പ് കമ്മിഷന്‍ അധ്യക്ഷന്‍ വിക്ടര്‍ ഹാന്‍ചര്‍, ഉപദേശകന്‍ അനറ്റൊലി ക്രാസോവ്സ്കി എന്നിങ്ങനെ നീളുന്ന ആ പട്ടിക. ബലാറൂസിയന്‍ സ്പെഷ്യല്‍ യൂണിറ്റ് അംഗമായിരുന്ന യൂറി ഗരാവസ്കി, താന്‍ ഈ മൂന്നു പേരുടെയും തട്ടിക്കൊണ്ടുപോകലില്‍ പങ്കാളിയായിരുന്നു എന്ന് 2019ല്‍ വെളിപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു. അവരെ കൊന്നു കളഞ്ഞതിന്റെ വിവരങ്ങളും പുറത്തുവിട്ടു.
2020ലെ തെരഞ്ഞെടുപ്പ് മുതല്‍ യൂറോപ്യന്‍ യൂണിയനും യുഎസും യുകെയും യുക്രെയ്നും ലുകാഷെങ്കോയെ ബലാറസ് പ്രസിഡന്റായി അംഗീകരിക്കുന്നില്ല. ബയണറ്റ് ഭരണം എന്നാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ സര്‍ക്കാരിനെ പാശ്ചാത്യ രാജ്യങ്ങള്‍ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്. എന്നാല്‍, റഷ്യയുടെ ഉറച്ച പിന്തുണയോടെ ലുകാഷെങ്കോ പൂര്‍വാധികം ശക്തനായി തുടരുന്നു. രാജ്യത്തെ മാധ്യമ സ്ഥാപനങ്ങള്‍ അടച്ചുപൂട്ടി. ചില സ്ഥാപനങ്ങള്‍ പ്രവര്‍ത്തനം മറ്റു രാജ്യങ്ങളിലേക്കു മാറ്റി.
സാമ്പത്തികമായും റഷ്യയെ ഏറെ ആശ്രയിക്കുന്ന ബലാറസിന് യൂറോപ്യന്‍ യൂണിയനുമായി കാര്യമായ ബന്ധങ്ങളില്ല. ഈ വര്‍ഷം എഴുപത് വയസ് തികയുന്ന ലുകാഷെങ്കോയുടെ ആരോഗ്യസ്ഥിതിയില്‍ പലരും സംശയങ്ങള്‍ പ്രകടിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. 2025ലാണ് അടുത്ത പ്രസിഡന്റ് തെരഞ്ഞെടുപ്പ്. അതില്‍ പങ്കെടുക്കുമോ എന്ന് ലുകാഷെങ്കോ ഇനിയും വ്യക്തമാക്കിയിട്ടില്ല.
Comments: